"Ás catro da mañá, nunca se sabe se é demasiado tarde, ou demasiado cedo". Woody Allen







Mostrando entradas con la etiqueta cabodano. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta cabodano. Mostrar todas las entradas

lunes, 30 de septiembre de 2019

Dean. James Dean



Tal día coma hoxe, un 30 de setembro de 1955, James Byron Dean cometía a súa derradeira imprudencia temeraria co seu Porsche 550 en Cholame, a 25 millas de Paso Robles, no cruce da Ruta Estatal 466 coa autoestrada 41.

lunes, 2 de septiembre de 2019

Dúas imaxes para a historia







Se onte 1 de setembro conmemoramos o comezo da II Guerra Mundial coa invasión nazi de Polonia, hoxe 2 de setembro toca celebrar o seu fin. Seis longos anos e un día foi a condena que a Alemaña nazi e o Xapón imperial impuxeron á humanidade. 

A derrota alemana a mans do Exército soviético e a derrota xaponesa a mans do Exército americano teñen sen dúbida dúas grandes fotos icónicas. A bandeira vermella ondeando sobre o Reichtag tirada polo fotógrafo Yevgeny Khaldei e o izado da bandeira das barras e estrelas en Iwo Jima nunha imaxe captada polo fotógrafo Joe Rosenthal

A xeito de xustiza poética os dous fotógrafos: o soviético Yevgeny Khaldei e o americano Joe Rosenthal eran ámbolos dous xudeus.

lunes, 5 de agosto de 2019

Norma Jeane Baker que estás nos ceos...


Norma Jeane Baker, nada en Los Ángeles o 1 de xuño de 1926 e falecida o 5 de agosto de 1962, coñecida como Marilyn Monroe. Descanse en Paz.

lunes, 10 de julio de 2017

20 anos do asasinato de Miguel Angel Blanco


Hai hoxe 20 anos nos que 48 horas contadas contrarreloxo, puxeron o clímax á consubstancial inhumanidade do terrorismo de ETA.

48 horas brutais dunha infame tortura colectiva que nada tivo que envexar dos actos máis macabros do actual terrorismo de ISIS.

Xustiza histórica... foron dous disparos os que mataron a Miguel Angel Blanco e foron eses dous mesmos disparon os acabaron con ETA.


Unha aperta Miguel Angel Blanco

viernes, 24 de marzo de 2017

60 anos da Unión Europea


Hai hoxe 60 anos dun 25 de marzo de 1957 cando na Cidade Eterna, en Roma, nacía o que co paso dos tempos deu en ser a actual Unión Europea. Unha formidable ferramenta de cooperación pacífica, de respecto da dignidade humana, de liberdade, de democracia, de igualdade e de solidariedade entre as nacións e pobos europeos. Unha ferramenta –non esquezamos- grazas a que gozamos do máis longo período de paz da historia de Europa.

Hoxe, seis décadas despois, a Unión atravesa uns tempos difíciles nos que incluso a súa propia supervivencia está en cuestión. Temos sen dúbida graves problemas estruturais, de confianza, de claridade nos obxectivos de futuro. Temos enormes retos e desafíos e temos tamén enormes defectos. 

Pero a pesar dos pesares sigo a crer que a Unión de Europa é o mellor escenario para a prosperidade e o benestar dos cidadáns de Europa. Porque a alternativa é a irrelevancia e o declive suicida do “sálvese quen poida”.

Viva Europa 



martes, 23 de febrero de 2016

O meu outro 23 de febreiro

Cousas da vida, pero para min os 23 de febreiro de cada ano desde un xa lonxano 1983 serán por sempre o día no que moi antes de tempo marchou Sofía.
E tamén cada ano que da volta ao calendario sinto a tristura de pensar cantos aniños de vida perdiches mamá. Un bico





domingo, 31 de enero de 2016

De aquí nun ano Mr.Rotten

En tempos o punk -coma o grunge- provocábame alerxia. Hoxe, paréceme do máis fresco da historia do rock. Así que aproveitando que o amigo Rotten está hoxe de días… de aquí nun ano Mr.Rotten!!

miércoles, 3 de junio de 2015

50 anos dun paseo

 
Hoxe 3 de xuño, a NASA lembra os 50 anos do primeiro paseo espacial do estadounidense Ed White. Suxetado á sonda Géminis 4, o astronauta pasou 23 minutos flotando na órbita terrestre. Pero non foi o primeiro. Tres meses antes o cosmonauta soviético Alexei Leonov fixera o propio dende o Voskhod 2.

viernes, 6 de junio de 2014

In Memoriam: Normandía 4 de xuño de 1944


EL PÁIS - Canto tardaron en coñecer en Buchenwald a noticia do desembarco aliado en Normandía?

JORGE SEMPRÚN - Coñecémola o mesmo día. As once da mañá empezou a correr a noticia; ao mediodía sabíase con certeza. Cando os grupos de traballo regresaron, a nova difundiuse entre os 50.000 deportados que estabamos no campo. E ao pasar lista xa o sabía todo o mundo. Porque os presos saían a traballar ás fábricas ao catro e non se regresaba até o seis da tarde, cando tiñamos o pase de lista. Era un momento que os nazis aproveitaban para practicar o seu sadismo, sobre todo se nevaba ou facía frío. Neses casos tíñannos esperando de pé durante dúas horas. E como o rancho viña despois e non comeras nada dende as catro da madrugada, imaxina como esperabas que aquilo rematase. O día do desembarco, a xente estaba alí, de pé, agardando pasar lista, pero xa sabiamos o que sucedera. E por iso aquel pase de lista foi un festexo. Os alemáns, que se deron de conta, alongárono para castigarnos, pero, curiosamente, iso permitiu que o festexo se prolongase. Notábase en algo, aínda que a xente estivese firme e en silencio. Lembro que até os máis derrengados camiñaban cheos de empaque.


* Tirado dunha entrevista publicada no xornal EL PAÍS o 6 de xuño de 1994

domingo, 22 de enero de 2012

27 de xaneiro: Día Internacional de Recordo das Vítimas do Holocausto...


27 de Xaneiro: "Día Internacional de Recordo das Vítimas do Holocausto"
Resolución 60/7 de Nacións Unidas
***
"Sei que a miña voz se perde no devastador ruído do tempo, agardo que as xeneracións vindeiras non nos esquezan" Violeta Friedman
***
Lembrar hoxe e por sempre
***
Asociación Galega de Amizade con Israel

martes, 17 de mayo de 2011

Todos os días son 17 de maio...


" Eu creo, e repito con Heine, que dende a máis pequena fiestra pode contemplarse a inmensidade do ceo coma dende a máis pequena terra se pode comprender a grandeza do mundo ".
Castelao, Sempre en Galiza

miércoles, 9 de febrero de 2011