"Ás catro da mañá, nunca se sabe se é demasiado tarde, ou demasiado cedo". Woody Allen







sábado, 18 de mayo de 2013

Épica no deporte...

Eliminatoria de semifinais do playoff de ascenso á Premier League. No partido de ida Leicester gañou 1-0 e neste ía gañando o Watford 2-1. Alí non hai valor duplo dos goles en campo contrario, polo cal a eliminatoria ficaba empatada 2-2. E chega o intre épico, penalti no tempo de desconto a favor do Leicester. O porteiro (español por certo) Almunia detén o penalti e na contragolpe marca o seu equipo. No video de máis abaixo podemos ver desde as bancadas ese contrataque. Impresionante!

miércoles, 1 de mayo de 2013

Todos temos un nome

Na dura imaxe de máis abaixo podemos ver a dous sobreviventes do campo de concentración de Dachau amosando o funcionamento do crematorio arrastrando un cadáver ate un dos fornos. Dachau, Alemaña, 29 de abril de 1945. Horas antes, na medianoite do mesmo día, Adolf Hitler, casaba con Eva Braun nunha pequena cerimonia civil no interior do seu bunker en Berlín. 68 anos despois, na fisterra de Europa, un Parlamento nega o homenaxe e recordo ás vítimas da barbarie nazi. O ser humano da foto, o cadaver arrastrado tiña un nome que descoñezo. Os autores do veto tamén teñen para a súa vergoña un nome, mais neste caso si é coñecido: Xosé Manuel Beiras, Yolanda Díaz, Francisco Jorquera e os seus grupos parlamentares de BNG e AGE.


“Allí, y en las cenizas de las parrillas de los hornos crematorios, pervive una sombra de encanto seductor: la de la plenitud máxima alcanzable por el hombre. No el escalofrío febril del asesinato alevoso sino el asesinato legitimo, un deber sagrado, un esfuerzo abnegado y un pasaje a la gloria. Por eso era necesario omitir todas las variantes no sanguinarias de der Endlösung der Judenfrage (La solución final de la cuestión judía). Por eso el nazismo no pudo entrar en ningún tipo de acuerdos o compromisos, ni firmar treguas con los pueblos conquistados. No se podía permitir una delicadeza o una medida tácticamente conveniente. Así que no se trataba «sólo» del Lebensraum (el espacio vital), no «sólo» de que los eslavos sirvieran a los vencedores, de que los judíos desaparecieran, muriendo sin descendencia, condenados al exilio. El asesinato iba a convertirse en la razón del estado, en una herramienta de la política del país, no intercambiable por ninguna otra, y así fue, así llegó a serlo”.

Extracto de Muerte del cuerpo extraño, de Horst Aspernicus.

domingo, 28 de abril de 2013

O minarete xa non está



Hai uns días soubemos da destrución en Siria dun minarete do século XI. Cando a diario están a morrer decenas e mesmo centenares de persoas na guerra civil siria, pode parecer unha frivolidade reparar na destrucción dun minarete. Mais se serve para redirixir un pouco a mirada cara a unha guerra silenciada onde a tendencia ao fatalismo, a resignación, o cansazo e a indiferenza é cada vez maior pode que a destrucción do minarete teña cando menos a utilidade da denuncia dunha sanguenta guerra (in)civil na que en só dous anos morreron moitas máis persoas que en todas as guerras árabes-israelies desde o ano 1948. A diferenza de atención mediática é tan abismal que non é nin preciso buscarlle explicación… O minarete da Gran Mesquita de Aleppo construído no século XI era patrimonio da Humanidade e agora é só un monte de cascallos, O Observatorio Sirio para os Dereitos Humanos indicou que o derrube foi provocado polos continuos enfrontamentos nos arredores da mesquita. As dúas partes cúlpanse mutuamente do derrube. A oposición afirma que un tanque do exército sirio disparou un proxectil que destruíu totalmente o minarete. Mentres que a axencia oficial de noticias, responsabilizou pola súa banda á oposición. O único realmente certo é que o minarete xa non está.

domingo, 21 de abril de 2013

Están seguros os nosos cartos?



Mañá martes día 23 de abril ás 20:00 horas en Vigo unha moi interesante Conferencia-coloquio: "Están a salvo os nosos cartos?: Crise Bancaria, Aforro e Produtos Financeiros​" Na mesma participarán Manuel González López. Profesor doutor de Economía Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela e Xoán Antón Pérez-Lema. Avogado e representante de AGAPROFI (Asociación Galega de Afectados por Produtos Financeiros). A conferencia será no Auditorio da antiga Reitoría (rúa Areal, 46)

Lembrar que Xoán Antón Pérez Lema ven de gañar o primeiro xuizo de anulación de preferentes na provincia da Coruña. A sentenza declara a nulidade do contrato de adquisición de participacións preferentes Novacaixagalicia na contía de 28.000 euros, e na sentenza o Xulgado decretou a nulidade do contrato e, xa que logo, condenou á citada entidade bancaria a devolver á demandante os citados 28.000 euros, máis os xuros legais que correspondan, incrementados en dous puntos. 

Tal é como están os tempos é indibid´ñabel que a conferencia e posterior coloquio pode ser de grande interese práctico para coñecer un pouco máis da situación actual do sector financeiro